Pokazywanie postów oznaczonych etykietą podróże. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą podróże. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 5 października 2014

Pastelowiec podróżny

Zanim przejdę do tematu właściwego, na początek krótka informacja. Mój osobisty profil na FB jednak wczoraj przerobiłam na stronę FB, licząc, że coś uda mi się uratować. Niestety uratowało się niewiele wpisów, jeszcze mniej zdjęć, więc istnienie tej strony nadal pozostaje pod znakiem zapytania. W każdym razie czeka mnie mnóstwo pracy z tym związanej.
Niestety, wszystkie osoby, będące wśród moich znajomych, stały się jedynie obserwatorami Świata Aneczki, przez co ich już nie widzę, a nad czym ogromnie ubolewam. Jeśli nadal chcecie być w gronie moich znajomych przyślijcie mi zaproszenie na profil FB Anna Maj ( na zdjęciu uśmiechnięta buźka w zielonym kubraczku wśród krokusów :))
Nie rozsyłam zaproszeń tylko dlatego, że może komuś wystarcza bycie obserwatorem Świata Aneczki, a Anna Maj zajmuje się nie tylko robótkami :))))

Tyle w kwestiach formalnych, więc wróćmy do tematu właściwego.

Na początku było całe mnóstwo końcówek kolorowych kordonków średniej grubości.
Ułożyłam kolory i zaczęłam robić bluzkę na bazie koła. Dotarłam do tego punktu:

























Bluzkę robiłam na bazie poniższego wzoru::



Nie pamiętam skąd go wzięłam, na pewno z internetu. Bardzo kiepskiej jakości. Na swój własny użytek wyostrzyłam i wydrukowałam.

Powyższe zdjęcia bluzki to już zdjęcia archiwalne, nie ma tej robótki i nie będzie. Sprułam. Z bólem serca, a jednak. W pewnym momencie bluzka zaczęła się układać nie tak, jak powinna. I nie jest to wina włóczki, lecz wzoru, gdyż robiłam identycznie z innej, grubszej bawełny i układała się jeszcze gorzej. Moim zdaniem należy zmodyfikować część wzoru, gdzie kończy się turkusowy kolor. Ale nie tym razem i nie tymi kordonkami.

Było to na wakacjach, piękne plenery podsunęły inną koncepcję. W ręce wpadł mi inny wzór.
Robiłam na plaży:



i w drodze:



Przejechała ze mną pół Europy (wiem, te zdjęcia były już kilka postów wcześniej, ale nie mogłam się oprzeć...)
i powstało totoo








Kolejne niefotografowalne kolory. Znów w każdym świetle wyglądają inaczej...

Wyrobiłam całe mnóstwo pasujących resztek kordonków o grubości podobnej do Perle5, szydełkiem jak zwykle ostatnio 2mm. Tył jest identyczny jak przód, tylko z mniejszym dekoltem.

Wzór taki:




Momentami bardziej zgadywałam niż rozczytywałam, ile jest oczek łańcuszka, gdyż schemat jest bardzo słabo czytelny. Pochodzi z albumu Picasa Paty Entretejendo Tak na dobrą sprawę, z tego albumu chętnie zrobiłabym prawie wszystkie bluzki.... :))
Wkrótce kolejna odsłona letnich robótek...

poniedziałek, 5 sierpnia 2013

A nad morzem jest wesoło....

Taaa... nie każdemu... potraktujcie ten tytuł szczyptą ironii...

Ale po kolei. Jak co jakiś czas, zabrałam się z mężem nad morze. Akurat było coś do załatwienia w Świnoujściu, w piątek, w wielki upał, więc weekend zapowiadał się interesująco, chociaż nad morze zwłaszcza latem, jeździć nie lubię. Nie lubię tłumów, hałasu i leżenia na słońcu. Na dobrą sprawę to nie wolno mi leżeć na słońcu ze względu na problemy skórne, bo chociaż opaleniznę mam interesującą, nie czerwoną lecz szarobrudnobrązową zmieniającą się później w złotobrązową, to niestety jest ona w ciapki, a od słońca dostaję wysypki. Taki los...

W piątkowe przedpołudnie, po załatwieniu wszelkich formalności po wolińskuiej stronie, przyszedł czas na odpoczynek. Była to jeszcze ta godzina, w której na prom miejski obcych nie wpuszczają, do promu "ogólnodozwolonego" jakoś nie chciało nam się dobijać, więc zostawiliśmy auto niedaleko stacji kolejowej i ruszyliśmy pieszo na prom miejski, a potem przez miasto na plażę. Przypominam: był upał, coś ponad 30 stopni, a my wędrowaliśmy... Dobiwszy do promenady przedstawialiśmy już obrazy nędzy i rozpaczy. Może kojarzycie z filmów takie postacie, które snuły się po pustyni, zlane potem i wypatrujące wody? W tamtym momencie ten opis idealnie do nas pasował, choć wodę mieliśmy i po drodze popijaliśmy. Moim marzeniem było usiąść na brzegu morza, w ciszy i spokoju (Świnoujście podczas naszej wędrówki wydało się nam oazą spokoju) i w takim stanie odpoczywać do wieczora. Dodreptaliśmy do plaży i .... WTF?? Na wprost tłok


Ten kawałek wolnej przestrzeni na piasku był tylko w miejscu zejścia na plażę. Po lewej i prawej również, jak okiem sięgnął, wszędzie smażące się tłumy...


Hmmm, wiedziałam już, gdzie całe miasto się podziało. Było na plaży!!
Przełknęliśmy gorzką pigułkę, przedarliśmy się do morza, aby nieco się schłodzić i ....zamarliśmy!!!


Bleeee, ja tam do tej wody nie wejdę- odparłam i ruszyliśmy wzdłuż brzegu w poszukiwaniu miejsca do zlegnięcia. A tam było już tylko gorzej:


A ludzie się w tym kąpali, dzieci wyciągały z wody to paskudztwo i coś z tego budowały. Ręce mi opadły. Ale spocząć gdzieś było trzeba. Znaleźliśmy kawałek wolnego pisaku, niedaleko wody mniej zzieleniałej i próbowaliśmy odpocząć. Nawet po robótkę sięgnęłam


Teraz zielone na tapecie. Jakoś w krajobraz udało mi się je wkomponować... :))
Czy odpoczęłam? W pełnym słońcu? W upale? Bez kawałka cienia? Pewnie, że nie. Jeśli ktoś widział na plaży burzę piaskową, to my. Tak szybko stamtąd pędziliśmy ;))

Jakoś dodreptaliśmy do samochodu i hotelu, odświeżyliśmy się, odpoczęliśmy, po czym wieczorem znów podjęliśmy się wypadu nad morze. Tym razem do miasta mogliśmy dostać się autem, więc było łatwiej. Oglądaliśmy zbierające się żaglowce, które płynęły następnego ranka do Szczecina na odbywającą się tam imprezę. Kto oglądał TVP1, ten wie, była relacja. Zwiedziliśmy przystań jachtową



po czym ruszyliśmy na plażę. A tam, cisza, spokój, przepiękne kolory nieba...



...iiii KOMARY!!! Znów wznieciliśmy w ucieczce tornado... ;)) Wpadliśmy do sklepu, zaopatrzyliśmy się w środki antykomarowe, po czym spryskaliśmy się tak, że w miejscu naszego spryskiwania nie tylko komary padały, ludzie też... ;)

A potem już było tylko lepiej i lepiej. Kolejny dzień znów przywitał nas lejącym się żarem z nieba i niebotyczną temperaturą, łagodzoną przez nadmorski wiatr. Zrobiliśmy sobie wycieczkę do latarni morskiej



oraz do Fortu Gerharda (klikając na nazwę przeniesiecie się na link z artykułem) Po drodze zrobiłam zza krzaków jedną fotkę, nie mogąc się oprzeć urokowi tego właśnie miejsca


Po zakończonym dreptaniu udaliśmy się na plażę po tej stronie Świnoujścia, a tam.....



....cisza, spokój i tylko kilkoro ludzi na krzyż... Woda też w miarę przejrzysta, ciepła, jednym słowem sielanka.... Gdyby tylko nie ten żar z nieba, to moglibyśmy tam zostać do wieczora. Ale nawet tych parę chwil wystarczyło, by nikt już o mnie nie powiedział, że jestem bladziutka :))

Niedziela przywitała nas chmurami i optymalną temperaturą. Przedpołudnie spędziliśmy spacerując po porcie, po czym nadszedł czas odjazdu. Dla Was mam za to kilka obrazków robionych z promu:




A żeby nie było, na koniec dowód, że w aucie robić można wiele...


Już niedługo zielone ukaże się w pełnej swojej krasie, a do tego czasu podziwiajcie widoki znad morza :))

czwartek, 20 września 2012

Wróciłam...

...z raju :))
Słowa są zbędne, popatrzcie sami. A że zrobiłam ponad tysiąc zdjęć, trudno mi było wybrać absolutne minimum. Zapraszam na długą podróż po Chorwacji :))))

Gdzieś po drodze...










Wodospady w Krka...




Makarska....






























Dubrownik....











Przechodząc obok stoisk z pamiątkami, nie mogłam się oprzeć...






Nieustannie zachwycałam się turkusem i przejrzystością wody...




przesiadując na brzegu i puszczając kaczki...



wody, z której wyłaniały się małe kraby...



....oliwkami, cytrusami, winogronami i kwiatami (dotkniętymi już przez nadchodzącą jesień)





A żeby nie było, że tylko się leniłam:



Niestety nic nie udało mi się skończyć :(

A teraz wracam do rozpakowywania i ogarniania spraw domowych. Strasznie tu marznę, wiecie?? Rany, nawet nie wiem, co się u Was dzieje.... Ale obiecuję, wkrótce nadrobię zaległości :))