Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sweter maszynowy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sweter maszynowy. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 21 kwietnia 2014

O wielkiej zdobyczy i efektach

Swojego czasu, nawet powiem: swojego długiego czasu temu, w ręce moje wpadło 10 (!!) szpul takiego dobra:



Jak widać powyżej, dobro to było w stanie iście rozpaczliwym: brudne, śmierdzące i z paprochami. Wszystkie 10 szt przewinęłam na motowidle, moczyłam, prałam, następnie suszyłam:



po czym wszystko przewinęłam w takie oto kłębuszki:


Część włóczki próbowałam farbować, ale okazało się, że nie da się uzyskać zdecydowanego koloru. Niektóre motki włóczki uzyskała jedynie poświatę w innym odcieniu, całkowicie niefotografowalną, choć na żywo wygląda interesująco. Oby się już więcej nie sprała :))

Jako że wciąż mam spore problemy z prawą ręką, nie mam siły na dłuższe machanie drutami. W pierwszej więc kolejności wpadłam na maszynę dziewiarską i wymyśliłam taki oto sweter:





poniżej jeszcze zbliżenie na aplikację:


a oto moja wdzięczna modelka, będąca insiracją dla swetra:



Sweter, jak już wcześniej wspomniałam, powstał niemal w całości na maszynie. Na maszynie do swetrów zrobiłam dzianinę, a maszyną do szycia zrobiłam wykończenia, w tym aplikację. Jedynie ściągacz dekoltu spadł z drutów KP nr3. Niebieska koronka jest elastyczna, więc całość nosi się bardzo wygodnie. Mialam go już kilka razy na sobie :))

Jeszcze tak króciutko słowa wyjaśnienia dla tych, którzy za mną tęsknili
Nie miałam kompletnie weny twórczej, żeby napisać cokolwiek. Nie wiem, czy to przez pracę, czy bolącą rękę, dopadła mnie silna komputerowa awersja. Komputer w domu dla mnie przestał istnieć.... Wybaczcie proszę, teraz będę już częściej. :)))

czwartek, 31 października 2013

Siostrzana żółcistość

Od pewnego czasu (dotyczy ubiegłej zimy) siostra (w skrócie Sis) moja jedyna suszyła mi głowę o pewną robótkę, ale na razie, jako że jest ona w stadium larwalnym, nic na ten temat więcej nie zdradzę. W ubiegłym tygodniu pojechałyśmy do pasmanterii. Plan zakładał: wejść, zabrać co potrzeba i wyjść. Ja dzielnie trzymałam fason. Udawałam, że nic nie widzę i nic nie słyszę. Ale Sis moją szaloną wessało. Z zaciekawieniem i coraz większym entuzjazmem oglądała coraz to inne włóczki. Przebierała, miziała i kombinowała, co bym mogła dla niej jeszcze zrobić. W pewnej chwili jej wzrok padł na motek w bardzo intrygująco wesołym kolorze.  Kazała zrobić sobie sweter...
Kto wie, co jeszcze by tam kupiła, gdybym jej niemal na siłe nie wyciągnęła z tej pasmanterii. Dopiero przypomnienie o czekającej ją za kilkanaście minut wizycie lekarskiej podziałało...

No ok, starczy tego ględzenia. Zobaczcie lepiej, co tym razem wymyśliłam:




Zdjęcia po ciemku, lecz jutro obiecuję zrobić update z robionymi w świetle dziennym.

Projekt całkowicie autorski. Sweter ma fason kimonowy, robiony na maszynie do swetrów, a na ramionach przyszyłam elementy zrobione na szydełku. Nie korzystałam z żadnego wzoru, chociaż podobne elementy widziałam w rosyjskojęzycznych gazetkach Mod i Duplet.

Ściągacze na drutach nr3 (prostych i z żyłką), element szydełkowy na szydełku nr2, czyli dość luźno.

Włóczka: Opus Kristal 945m/100g.100%akryl) - włóczka jest zwinięta w 2 nitki.

Zużycie włóczki: 2,5 motka

I parę refleksji na temat tej włóczki.
Gdy zobaczyłam tą włóczkę i przeczytałam ile metrów zawiera motek, byłam w 100% pewna, że starczy jej na duży sweter. Niestety, tym razem kompletnie nie trafiłam i ciągle zadaję sobie pytanie, jak to się stało? A może długość nitki 945m dotyczy nitki pojedynczej, tymczasem włóczka była nawinięta w 2 nitki. Nie mam pojęcia. W każdym razie, Sis musiała jeszcze jeden motek dokupić.
W dodatku nitki tego akrylu przypominają Malwę: splot jest dość luźny, nierówny i szydełko się zaczepia.
Mój początkowy entuzjazm wobec tej włóczki spadł do zera. Nie kupię, a jak mi ktoś przyniesie, z miejsca odniosę.

A na koniec małe powiadomienie: idą zmiany. Po pierwsze już wkrótce zmiany te będą widoczne w postaci większej ilości zdjęć robionych w sztucznym świetle, gdyż czas do południa zabierze mi inne zajęcie. Nawet nie wiecie, jak bardzo skaczę z radości :))

Po drugie, Świat Aneczki jest już na Facebooku:  https://www.facebook.com/swiat.aneczki. Na fb będą pojawiały się migawki dotyczące bieżących robótek w trakcie ich tworzenia, aktualnego stanu ducha i innych spraw z robótkami związanych. Zapraszam!!

Update:
Załączam obiecane wcześniej zdjęcia swetra, wykonane w świetle dziennym:






piątek, 4 października 2013

Kolorowej jesieni odsłona druga

Na początku września, razem z papciami, pokazywałam kamizelkę, która ma być swetrem. Otóż ta kamizelka od pewnego czasu jest już swetrem, lecz jeszcze bez kilku szczegółów. A prezentuje się tak:




























poniżej widać, że sweter igły nie widział i jest w całości łączony szydełkiem:




Na razie pozostaje w takiej formie, gdyż nie jestem zdecydowana w kwestii zapięcia. Waham się pomiędzy zamkiem błyskawicznym a zatrzaskami. Poza tym zastanawiam się, czy nie zrobić szerszych rękawów. Docelowo mają być wykończone na mankietach kolorem.

Wierzch i wykończenia zrobiłam szydełkiem nr 2, spód i rękawy spadły z maszyny dziewiarskiej. Całość zrobiłam z jakichś resztek chyba akrylów, cieniutkich nici łączonych po kilka sztuk w jedną nitkę.

Wzór znalazłam na stronie Invelise Feito a Mao, zajrzyjcie koniecznie, jest tam tego dużo więcej :))







Miałam sweter wykończyć ozdobnym ściegiem jak w oryginale, lecz uznałam, że w połączeniu z tak żarówiastymi kolorami będzie to przesada :))
Odkładam więc sweterek "na potem", niech nabierze mocy urzędowej, a na razie gonię inny projekt, na drutach. Zarówno ja, jak i przyszła szczęśliwa posiadaczka tego projektu, już nie możemy się doczekać jego ukończenia :))

czwartek, 22 sierpnia 2013

Takie nic..

Ostatnio się nie ogarniam. Po prostu. Weny do pisania brak, weny do robienia brak. Mnóstwo rozpoczętych robótek wisi sobie na drutach i szydełku i cichutko w kącie popiskuje. Chyba zdecydowanie przesadziłam z ilością. Ale jak tu się skupić na jednej robótce, gdy w głowie kłębi się milion inspiracji i nie wiadomo, którą realizować w pierwszej kolejności?? No jak?? ;))
W realizacji tego projektu pomogły mi nieco chłodniejsze dni, które ostatnio nadeszły. Ponadto sweterek wisiał na igłach od Wielkanocy, a że stwierdziłam, że maszyna jest mi potrzebna, to sweterek musiał wreszcie spaść z tych igieł:





W pierwotnym zamyśle miała być jeszcze kieszonka, ale podczas realizacji pomysł ten coraz mniej mi się podobał. Sweter został golutki, piękny w swojej prostocie, a główną jego ozdobą jest błyszcząca złota nitka.

Zrobiłam go z bawełny kupionej kiedyś w Lidlu, w odcieniu kremowym ze złotą nitką. Wszelkie duże elementy są zrobione na maszynie do swetrów, a wszystkie ściągacze na drutach KP nr 2,5.

A niebawem coś jeszcze z tej bawełny, coś bardziej ozdobnego... :))


I coś z innej beczki...
Jakiś czas temu dostałam wyróżnienie od Leny


Bardzo Ci Lenko serdecznie dziękuję :))
Jednak tym razem kompletnie się wyłamię od zastosowanych zasad, nie tylko nie nominuję kolejnych, lecz nie napiszę o sobie. Wybaczcie, ale tak naprawdę to ja już nie wiem, co jeszcze mogę napisać. Parę razy już pisałam, a że narcyzm nie jest moją mocną stroną, po prostu wymiękam...

piątek, 15 marca 2013

Sweter nieszczęść wszelakich

Skończyłam swój Sweter Wyśniony Drugi. I gdy teraz na niego tak patrzę, nijak się on ma do tego mojego wyśnionego. Wygląda ładnie, to fakt, ale to nie jest to, o czym śniłam. Bo śniłam o czymś czerwonym, o czymś wykończonym szydełkowymi elementami, coś w kształcie tuniki, ale... No właśnie ale. Czerwone to nie jest - pierwszy kopniak. Niby szydełkowe, a jednak nie do końca tak, jak miało być. Niby dłuższe i tunikowate, ale bardziej w kształcie worka niż tuniki...


Zbliżenie przodu


Zbliżenie tyłu


Moje rozczarowanie nie wynika z faktu, że tego swetra nie lubię. Bo go lubię, jest taki akurat w sam raz, miękki, lekki i cieplutki. Ale nie to wyśniłam i tej wersji będę się trzymała. W dodatku dał mi nieźle popalić.
Tak bardzo mi się z nim spieszyło, że oprócz ściągaczy i elementów szydełkowych, zrobiłam całość na maszynie do swetrów. Niby dobrałam ilość oczek identyczną, jak w poprzednim swetrze, ale nie przewidziałam, że dobrany ścieg okaże się luźniejszy od ściegu na drutach. Dlatego wyszedł worek. Może się lekko podfilcuje w praniu... ;)
Kolejną rzeczą, które dały mi się mocno we znaki, były rękawy. Robiłam je jakieś 5 razy, dopiero za szóstym udało mi się osiągnąć zadowalający efekt. Co było nie tak? Najpierw włóczka. Na początku założyłam, że rękawy powstaną z resztek włóczki z poprzedniego swetra, ufarbowanych na odpowiedni kolor. Ale te dwa małe kłębuszki nie wystarczyły na całe rękawy i trzeba było kombinować. Druga włóczka użyta w główce rękawa zbyt się odznaczała. Trzeba było trochę spruć i robić naprzemiennie dwoma rodzajami włóczki. Kolejną sprawą było samo kształtowanie główki rękawa. Raczej nie robię zapisków dziewiarskich, ale tym razem zrobiłam. A rękawy i tak nie wyszły identyczne. Coś w trakcie pomyliłam przy drugim rękawie. Podchodziłam do tego kilka razy, aż w końcu podprułam obie główki rękawów, po czym zrobiłam zapiski od nowa. I tak się znów pomyliłam przy drugim rękawie, ale wiedziałam już w którym miejscu (syn mnie zagadał...), więc kłopotu wielkiego nie było.

Tak jeszcze spoglądam na zdjęcia podczas układania elementów swetra:



...i stwierdziłam, że te szpilkowe perełki i dyndające farfocle nawet mi się podobają. Może to patent do wykorzystania przy kolejnym swetrze? Kto wie? :))

Ok, dość już marudzenia. Zielone wskoczyło na druty... :)))

środa, 13 lutego 2013

Cieniowanek

Złapałam przez moment lepsze światło, więc mogę zaprezentować mój ostatni urobek:


W innym oświetleniu lepiej widać błyszczącą nitkę


I tak mogłoby zostać, ale...
Miałam zupełnie inny pomysł na tą różowiznę. Wymyśliłam sobie, że ją podfarbuję. Bujałam myślami po palecie kolorów, aż wymyśliłam brąz. Nie zabrałam się do pracy od razu i całe szczęście. Koncepcja kolorystyczna zmieniła się. Wymyśliłam sobie fiolet. I użyłabym barwników do tkanin, gdyby nie zostało mi sporo barwnika ...do ciast. W torcie używałam niebieskiego i czerwonego. Niebieski był w płynie, więc jakże mogłabym pozwolić mu się zmarnować. Barwniki wymieszałam, wsadziłam bluzkę do połowy i ...fiolet okazał się oberżyną... Rada nie rada, stwierdziłam, że tak też może być i bluzkę ugotowałam. Wyglądała na zabarwioną. Do czasu płukania. Spłukało się niemal wszystko... Na dole został jedynie delikatnie przyciemniony róż. I jeśli myślicie, że z pomysłu zrezygnowałam, srogo się mylicie. Na pomoc przyszedł mi ...domestos :)) Wsadziłam bluzkę na parę chwil w roztwór domestosa, po czym wyjęłam cudo jasnobrzoskwiniowo-różowe :)))

w ciemnym świetle:


i w ujęciach balkonowych





Sweter jeszcze mokry, ale dopóki istnieją jeszcze jakiekolwiek warunki zdjęciowe... :))

Zrobiłam go niemal w całości na maszynie, jedynie dekolt jest na drutach KP nr2. Użyłam bawełny ze złotą nitką, kupionej kiedyś w Lidlu. Poszło sporo, ponad pół motka.

A wkrótce będzie coś z zupełnie innej bajki... :))

poniedziałek, 11 lutego 2013

O czym by tu...

...napisać....
Bo właśnie znów od kilku dni ciężko mi zebrać się w sobie. I nawet pomysłów na posty były tysiące. I pewnie o te tysiące za dużo...
To może od początku.
W czwartek, tak, ten tłusty czwartek, aby tradycji stało się zadość, nasmażyłam oponek:


Z oponkami od zawsze miałam 2 dylematy: za duże kieliszki i brak pomysłu na końcówkę ciasta.
Z pierwszym poradziłam sobie tak:


Nie wiem, jak dobrze to widać, ale to taki mały kapturek- dozownik do syropu. Się choruje - się ma :)
A co fajniejsze, tym razem z drugim problemem też sobie poradziłam, gdyż upiekłam OSZUKAŃCE:



Czyli, jeśli ktoś podobieństwa nie dostrzega, wyszły były sobie serowe faworki :))
Wszystko zostało ochoczo i ze smakiem pożarte... w kilka chwil... ;))

Impreza urodzinowa syna się udała. Dom stoi :)) Bardzo długo się wahałam, czy pokazywać, czy nie, ale co mi tam, pokażę. Ku przestrodze: pierwszy raz niemal zawsze oznacza niewypał:


Swoją wizję zrealizowałam w 100% ale... cóż, to widać gołym okiem, wyrabianie masy cukrowej nie było, nie jest i nie będzie moją mocną stroną. Zwłaszcza, że przyprawiłam ją bezsennością spowodowaną przeraźliwym bólem pleców... Masie cukrowej stanowczo mówię NIE
Dla niewtajemniczonych: to miała być rękawica bokserska na tle barw klubu żużlowego Stali Gorzów...
Ale smakowo tort był wyśmienity...

Po torcie zostało mi jeszcze sporo barwnika, więc wymyśliłam sposób na jego wykorzystanie. Mam zamiar zabarwić nim sweter. Gotowy sweter. Z bawełny.
Ooo tu widać już kawałki tego swetra:


Gwoli ścisłości nadmienić muszę, że te kawałki już są swetrem, ale że światło marne, prezentacja odbędzie się innym razem :)

W trakcie, w nawet bliskim skończenia trakcie, jest sweter z farbowanego rok temu kaszmiru:



Wstawiam obydwa zdjęcia, gdyż sama nie wiem, które lepiej prezentuje jego kolory. Chyba to drugie...

Jeszcze nie skończyłam poprzednich, a już na druty pakuje się kolejny, już wiosenny, sweter z bawełny:


Ten nie będzie farbowany. Ale potrzebny jest mi prosty w formie, taki "eleganciejszy", więc mam nadzieję, że takowy efekt osiągnę...

A już tak zupełnie na koniec zdjęcie Myszki. Na koalę. Nie mogłam się oprzeć..


No tak na prawie koalę ;))

Reasumując: nie lenię się, robię co mogę, a jak nie mogę to i tak robię, tylko to blogowanie ostatnio mi jakoś tak na wstecznym biegu wychodzi...