Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mufflinki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mufflinki. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 20 lutego 2012

O blogowaniu..

Wreszcie plecy przestały swędzieć, mogłam się do woli myć i drapać :) Alergia na cynk, kobalt i jakieś IPPD potwierdzona :(
W tych trudnych dniach jednak udało mi się troszkę nadgonić rozpoczętą robótkę, chociaż i tak więcej czasu spędzałam w necie. Z ogromną przyjemnością odwiedzam inne blogi osób z pasjami robótkowymi. Cieszę się, że jest tak wiele osób z podobnymi zainteresowaniami jak moje, bo moje grono znajomych widzi we mnie chyba kosmitkę... "..Po co robić? Lepiej kupić gotowe..." - mówią. Panie wybacz im, bo nie wiedzą co mówią. Nie znają tej radości tworzenia. Czasem same wymyślanie jest lepszą zabawą niż efekt końcowy.
Ale nie o tym teraz chciałam pisać...
Przeglądając inne blogi zatrwożyłam się. Chodzi mi o to, co konkretnie spotkało Devorgillę (zobaczcie tutaj) oraz Antoninę (kliknij). O ile przypadki Wiolettek09874 i im podobnych są przejawem skrajnej głupoty, to już to co spotkało Antoninę jest przejawem zwykłego draństwa i chamstwa z czymś, o czym nie napiszę bo nie chcę używać publicznie wulgaryzmów. Ręce mi opadły. Założyłam tego bloga, ponieważ od długiego czasu zmagam się z depresją. Próbuję na nowo odnaleźć tą radość, jaką mi kiedyś robótki dawały. Od wieelu miesięcy nie byłam w stanie nic zrobić, a to co zaczęłam, leży w stanie niedokończonym jak wcześniej prezentowałam. Najnowsza moja praca (nie licząc robionego na maszynie sweterka w różowo-morelowe paski) była ukończona ponad rok temu, a może nawet dwa... Blog ma być dla mnie swoistym katalizatorem, czymś, co da mi siłę aby coś robić i to pokazywać. Ale zaczęłam się zastanawiać, czy to ma sens? Czy moje teksty i zdjęcia nie posłużą do budowania własnej tożsamości kogoś innego? A przecież takich przypadków jest całe mnóstwo, ujawniony został jedynie czubek wierzchołka góry lodowej. Przeraża mnie to wszystko, ale z drugiej strony cieszę się, że są wśród nas czujne osoby, które ujawniają takie praktyki. Poważnie się zastanawiam nad znakowaniem swoich zdjęć, właśnie poznaję możliwości moich programów graficznych. Szkoda tylko, że odbierze im to cały ich urok. Widzę też, do czego to całe doświadczenie zmierza. Przestaniemy dzielić się nowymi pomysłami, zaczniemy ukrywać nasze blogi itp itd. Doprowadzi to tylko do hermetyzacji naszego i tak dość zamkniętego światka, do inspiracji pozostaną nam tylko nasze nieciekawe gazetki i drogie wydania zagraniczne. A przecież nie o to w tym wszystkim chodzi. Po prostu słów brak.

Z rzeczy optymistycznych muszę się pochwalić. Tym razem muflinki domowego wyrobu. Piekłam wczoraj. Przepis dostałam kiedyś od kochanej starszej pani, z którą jakiś czas temu miałam przyjemność pracować. Jeśli ktoś jest zainteresowany, mogę go podać :)


Drugą fajną rzeczą, jest książka. Dziś miałam mały spacerek po mieście i jako nałogowy mol książkowy nie mogłam nie wejść do księgarni. Wchodzę, a tu ...wow, wreszcie II częśc Tańca ze Smokami!! Już jest :)  Ta książka MUSIAŁA pójść ze mną. Z racji, że lubię fantastykę w tym świat Tolkiena, kolega namówił mnie na przeczytanie Gry o Tron RR Martina. I tak się zaczęło. Dołączyłam do fanów sagi Pieśni Lodu i Ognia... Teraz czekam na Winds of Winter.

niedziela, 5 lutego 2012

Zainspirowana

Poszłam za ciosem. Na fali pomysłu z "odchudzeniem" włóczek przypomniałam sobie o wciśniętej w najciemniejszy kąt szafy włóczce Alizee Bamboo



Piaskową mam w komplecie, natomiast z niebieskiej kiedyś zaczęłam robić na szydełku letnią bluzeczkę, ale kompletnie poległam. Włóczka ta jest dość gruba, na drutach mi się kompletnie nie podobała, a to szydełkowe "coś" mnie nie uszczęśliwiło. Stanowczo brakowało jej lekkości typowej dla letnich rzeczy.



I w tym momenie pomysł, aby włóczkę podzielić na cieńsze pasma okazał się wybawieniem. Alizee Bamboo jest zwinięta z 4 cieńszych nitek każda o grubości odrobinę mniejszej od kordonka Maxi. Na początek zabrałam się za rozwijanie tej niebieskiej resztki ze zdjęcia powyżej. Rozwijanie do najszybszych i najłatwiejszych nie należy, aczkolwiek jest świetną rozrywką gdy nie ma się na nic więcej ochoty. Wprawdzie włóczka ta jest bardzo mocno skręcona, ale pojedyncze pasma nie plączą się i nie zahaczają o siebie, co w rezultacie sprawiło, że ten etap zakończyłam w miarę sprawnie. To, co otrzymałam okazało się fantastyczne. Pojedyncze nitki są delikatne i miłe w dotyku ale mocne, idealne na moją wymarzoną letnią bluzkę. Problem tylko w tym, że teraz trzeba będzie zrobić ją na duuużo cieńszym szydełku... Aby upewnić się, że jest to strzał w dziesiątkę zrobiłam małą próbkę i  porównałam ją z niedokończonym sweterkiem. Próbkę zrobiłam słupkami, półsłupkami i oczkami ścisłymi. Próbka wygrywa, mogę przystąpić do przewijania reszty. Zostanie tylko mały problem z kolorem, ponieważ moim zdaniem za mało płynnie kolory się przenikają. Może by spróbować ją lekko podfarbować....?



Podobnego losu nie uniknęła również Alizee Lanagold w kolorze cieniowanego fioletu. Rzadko robię z grubej włóczki, dlatego tunning jej również nie ominął. Ta włóczka jest skręcona z 5 cieńszych, dlatego postanowiłam że podzielę ją na 2 nitki podwójne na druty i 1 pojedynczą na szydełko. Na drutach zrobię sweterek, a szydełkiem ozdoby do niego. Coś mi już świta w mojej głowie, ale na razie się nie krystalizuje...
Troszkę się zdenerwowałam, gdy w trakcie przewijania motka okazało się, że włóczka w 3(!) miejscach jest wiązana. Poza tym ten egzemplarz rozwijało się o wiele gorzej, ponieważ nitki się ze sobą haczyły i w pewnym momencie moja cierpliwość na razie się skończyła....


Przy okazji kopania w szafie znalazłam jeszcze 2 niedokończone robótki szydełkowe




Na razie pozostaną one w stanie, w jakim są i poczekają na decyzję co do ich dalszych losów. Moim zdaniem jednak dla tej cieniowanej będę musiała poszukać innego wzoru, ponieważ ten nie do końca do mnie przemawia. A może robótki zamienią się miejscami i turkusową zrobię wzór kwiatków a cieniowaną wzór z rombami? Na pewno kiedyś coś wymyślę.
Nie zdziwię się, jeśli jeszcze gdzieś odkopię zapomniane rozpoczęte robótki... Zdecydowanie za długą przerwę miałam.

Na razie czasem się przełamuję i robię dalej sweterek z pastelowymi kółeczkami. Dotarłam już do pach. Wiem, miałam dalej robić kaszmirka, ale jakoś teraz przy tej robótce czuję się lepiej...


Upiekłam babeczki ...z torebki. Leń ze mnie, nie chciało mi się szukać przepisu więc porwałam w sklepie paczkę do gotowego wypieku. To co widać na zdjęciu nie postało zbyt długo, bo moi panowie zaraz się nimi zaopiekowali. To dobrze, bo mi i tak wszystko ostatnio smakuje jak papier...