niedziela, 16 czerwca 2013

Przeróbki szyciowe

W ciągu ostatnich kilku dni, bóle ręki nie pozwalały mi na jakiekolwiek efektywne robótkowanie. Na szczęście potrafię znaleźć sobie równie wciągające zajęcie. Tym sposobem, wyciągnąwszy stos rzeczy wszelakich, usiadłam do maszyny do szycia i zajęłam się przeróbkami. Najpierw było kilka spodni do skrócenia i drobnej korekty szerokości nogawek.  Zdjęć nie robiłam, bo przeróbki należały do tych mało zauważalnych. Następnie mój wzrok padł na bluzki.
Pierwsza z nich miała fason bezkształtnego worka, z ciasną gumką w rękawach:



Postanowiłam nadać bluzce nieco inny kształt i odprułam dolny ściągacz, po czym umieściłam go pod biustem. Wyprułam również za ciasną gumkę, pozostawiając rękawy gładkie:




Kolejną bluzką, było takie coś długie koszulowe:


 Na dobrą sprawę bluzka mi się podobała, ale z ilości czasu przez nią spędzonego na dnie szafy wywnioskowałam, że długość ta mi nie leży i takiej nosić nie będę.  Bluzka została przeze mnie skrócona:


Miałam jeszcze zająć się tymi gumkami pod biustem (z tyłu pośrodku też jest taka gumka) i zamiast nich zrobić zaszewki, ale po zastanowieniu się zostawiłam jak jest.

Na koniec zostawiłam sobie tą bluzkę:




Bluzka za długa, zaszewki nie dość że się porozpruwały w nieodpowiednich miejscach, to jeszcze tą bluzkę deformowały. Sama nie wiem, dlaczego zdecydowałam się ją kupić, a potem nawet kilka razy założyłam. Ze skutkiem jak widać. Postanowiłam bluzkę skrócić i porozpruwać te nieszczęsne zaszewki:



I jak widać na jej pierwszym zdjęciu po przeróbce, bluzka nie chciała nijak współpracować, a i skrócenie nie przebiegło bezkolizyjnie. Ten jedwab za nic w świecie nie chciał współpracować. Na plaskacza cięłam go równiusieńko, po czym na ludziu (i manekinie) i tak się po swojemu układał. Zaszewki takie dziwnie porozjeżdżane zostawię (z tyłu też są porozpruwane niemal do samej góry..), bo taki efekt mi się podoba, ale z długością będę jeszcze kombinowała. Zastanawiam się, czy nie przyszyć tej odciętej plisy dołu. A może przyszyję jej połowę? Na razie bluzka niech poleży i nabierze mocy urzędowej...
Pozdrawiam serdecznie :))

wtorek, 11 czerwca 2013

Rezultaty weekendowego lenistwa

Deszcze w ubiegłym tygodniu opuściły nasz region, więc w ten weekend korzystaliśmy z pięknej aury na ranczu. Ręka nadal mi doskwiera, czyli o robótkowaniu mogłam tylko pomarzyć, a czytać jakoś nie miałam nastroju. Snując się po ranczu w poszukiwaniu zajęcia, mój wzrok padł na nasze ranczowe krasnale:








Figurki mają już kilka lat, farba z nich zlazła, a pewne elementy się stłukły i trzymały się dosłownie chyba na słowo honoru. Patrząc na te figurki żal mi się ich zrobiło, wyciągnęłam klej, farbę i zabrałam się do dzieła:



Reszta zdjęć w trakcie pracy nie wyszła, za to pięknie sfociły się figurki już po pomalowaniu:



Takie kolorowe i radosne wróciły na stare miejsce:




Oczy moje na widok oczka wodnego zaczęły się mocniej radować :))
I dopiero po ustawieniu figurek, po zrobieniu zdjęć, dostrzegłam pewien mankament. Bo z krową poszalałam (tak tak, jest fioletowa....), ale dlaczego ja owieczki tęczowej nie zrobiłam??? No właśnie, czemu??? Hmmmm, to już chyba temat do kolejnej renowacji.

Z poczuciem spełnionego obowiązku i dobrze wykonanej pracy mogłam się do woli oddawać słodkiemu lenistwu. Najpierw obserwując zwierzaki:


(Bo jak widać powyżej Myszka i Tofcia również korzystały z ciepłego wiosennego powietrza).

A wieczorem oglądając gwiazdy oświetlone jedynie ogniskiem:


Oj ciężko nam szło jego rozpalenie, bo drewno było jeszcze po ostatnich deszczach mokre, a że i mąż mój zbyt niefrasobliwie zraszał trawę, to drewno nie miało kiedy przeschnąć. Na szczęście się udało i zimny wieczór ogrzewaliśmy płomieniami z ogniska. I były kiełbaski i ziemniaczki, i napoje....

A, jeszcze na koniec spójrzcie, kto chciał z nami wracać do miasta:




Nie mam pojęcia, jak zwie się ten owad, ale jest niesamowity. Z wyglądu przypomina liść jakiegoś drzewa...
Może znacie jego nazwę??

ps. dzisiejszej nocy zdechł nam nasz ostatni chomiś Miś-Umiś... dziadek, ślepy, trzęsący i wyleniały się zrobił, ale zawsze to smutno...

piątek, 7 czerwca 2013

Spódnica

Zanim przejdę do tematu właściwego, kilka słów na tematy przeszłe i być może ...przyszłe :))

Otóż ostatnio poprosiłam Was o pomoc w wybraniu kolejnego koloru dla następnej szydełkowej bluzki. Bardzo Wam dziękuję za podpowiedzi, policzyłam wszystkie :)) I tak: o fiolecie wspomnieliście 7 razy, o zieleni 13, o brązie 5, jasnym różu 2, a o misz-masz 5 razy. W takim razie będzie zieleń, bo to o niej właściwie najczęściej myślałam, a jak się okazało, nie byłam w tym myśleniu całkiem sama...

W oczekiwaniu na Wasze podpowiedzi, jako że ja w spokojnej bezczynności usiedzieć nie potrafię, zrobiłam (wreszcie...) spódnicę:

 
,

Do jej zrobienia użyłam całej masy resztek białego kordonka, o różnych z resztą grubościach. Szydełko jak zwykle, Daily nr3 (chyba Tulip 1,5)

I miałabym tą spódnicę już kilka dni temu, gdyby nie to, że pierwotną wersję zrobiłam chyba dla słonia. Bałam się, że będzie za wąska, ale zwyczajnie przesadziłam. W tej wersji po prostu bym się utopiła.
A zorientowałam się w tym dopiero po przerobieniu takiego oto kawałka:


...czyli niemal pod sam koniec robótki. W dodatku troszkę się zapędziłam w dodawaniu słupków we wzorze, gdyż wyszła na zbyt mocno rozkloszowaną. Wobec powyższego, ta wersja została bezpowrotnie unicestwiona i zabawę ze spódnicą zaczęłam od nowa. Niestety całą historię przypłaciłam potężnym bólem nadgarstka, toteż na jakiś tydzień muszę zrobić sobie przerwę od szydełka... Ale spokojnie, zielona bluzka powstanie :))

Przy robieniu spódnicy posiłkowałam się tym wzorem:


Przy czym mówiąc o posiłkowaniu się, mam na myśli to, że z wzoru wzięłam praktycznie początek i środek, który potem radośnie rozwijałam... I wierzcie mi, nie mam pojęcia, skąd ja ten wzorek wzięłam, poza świadomością, że pochodzi z internetu. Jeśli ktoś wie, poproszę o podpowiedź, umieszczę link.

piątek, 31 maja 2013

I na niebiesko

Po zrobieniu bluzki z poprzedniego posta czułam lekki niedosyt. Tamten model miał być odrobinę inny, niż ostatecznie zrobiłam, więc postanowiłam zrobić jeszcze jedną bluzkę:


kilka zbliżeń






Tradycyjnie kilka szczegółów technicznych.
Użyłam kordonka Snehurka Ombre w odcieniu melanżu lazurowego błękitu oraz koloru jednolitego. Przy tym miałam kilka resztek błękitu, więc nie jestem w stanie dokładnie określić zużycia wszystkich nici. Całych kłębuszków wyszło jakieś 6 szt i trochę kawałków resztek. Szydełko jak zwykle: Daily nr 3 (zdaje się odpowiednik Tulip 1,5)

I jak to w procesie twórczym bywa, chociaż to wykonanie jest najbliższe temu, co siedziało w mojej głowie, nadal czuję lekki niedosyt. W związku z tym postanowiłam zrobić jeszcze jedną bluzkę z wykorzystaniem tego wzoru, który jak widać niezmiernie mi się spodobał. I w tym momencie proszę Was o podpowiedź: jaki kolor wykorzystać tym razem??  Dostępne są: fiolety, zielenie, brązy, jasny róż oraz kompletnie kolorowy misz-masz :)) I obiecuję, że w oczekiwaniu na Wasze głosy odczekam tydzień :))
Pozdrawiam serdecznie :))

czwartek, 23 maja 2013

Na czerwono

Jako efekt naglącej potrzeby, spadła z mojego szydełka taka oto letnia bluzeczka:


parę zbliżeń:






Wzór jak widzicie, jest identyczny z niedawno robioną słoneczną bluzką. Zużyłam 6,5 motka kordonka Snehurki ombre w dwóch odcieniach czerwieni, szydełko takie samo jak zawsze: Daily nr3
I przyznam się Wam szczerze, że zupełnie zapomniałam, ile ostatnio zużyłam kordonka i w błogiej nieświadomości zaczęłam robótkę. Schody zaczęły się po kilkunastu motywach, gdyż okazało się, że tego koloru starczy mi jedynie na 4 rządki motywów, a to za mało. Bo gdzie jeszcze rękawy? I gdzie wykończenia? I gdzie ja coś tak krótkiego ubiorę? Już szykowałam się do rajdu po okolicznych pasmanteriach, gdy w oczy me wpadły kłębuszki z innym odcieniem. Początkowo miałam bardziej pokombinować i dół zrobić innym wzorem, ale po dłuższym namyśle postawiłam na zestaw uprzednio sprawdzony. W stosunku do słonecznej bluzki zmieniłam jedynie sposób wykończenia :)) Dodam tylko, że jestem z tej czerwonej całkowicie zadowolona. :))

niedziela, 12 maja 2013

Chusta nr1

Wierzcie mi, byłam już przygotowana do tego, aby chustę z antycznego różu przerobić na coś całkiem innego, gdyż zabrakło mi nici na jej wykończenie. Ale w trakcie przeszukiwań moich zasobów włóczkowych związanych z nowym projektem, natrafiłam na jeszcze jeden kłębuszek tych nici. Wobec tego odkrycia, wszystko inne musiało poczekać, a ja zajęłam się wykończeniem tej chusty:



Nie znam pochodzenia tej nici, było to coś z odzysku. Coś miękkiego, lekko lejącego, zachowującego się jak jedwab, ufarbowanego na szary róż z niebieskimi refleksami. Szydełko nr 2. Promień chusty to ca 90cm, więc jest się czym otulić.
Poniżej zdjęcia w trakcie suszenia:


i zbliżenia wzoru



W trakcie prania miałam przez chwilę nie lada niespodziankę. Chusta zrobiła się w wodzie SZARONIEBIESKA. Na szczęście po wyjęciu z wody odzyskała swój niespotykany kolor.

Chustę zrobiłam wg identycznego wzoru, jak chustę z poprzedniego posta. I pewnie zauważyliście, że nie trzymałam się kurczowo schematu i że jak najbardziej da się zrobić wg niego chustę w dowolnie dużym rozmiarze. Otóż powtórzyłam motyw ananasów 3,5 razy, a przy samym końcu, przed ostatnim motywem,  nie zrobiłam już drabinki, lecz pojedynczy rząd słupków. Po prostu widziałam już, że nici nie ma zbyt wiele i inaczej się nie da. W każdym bądź razie wyrobiłam tą nitkę do samego końca i mam tylko nadzieję, że gdzieś w zakamarkach nie czai się kolejny kłębuszek tej włóczki...
Pozdrawiam serdecznie

sobota, 4 maja 2013

Ekwiwalent

Jako zamiennik za ostatnio pokazywaną chustę w kolorze antycznego różu, zrobiłam chustę wg identycznego wzoru lecz z innej wloczki:



zdjęcie odrobinę ciemne, ale robione rano przed dzisiejszym wyjazdem na łono przyrody.

Zużyłam jeden cały motek wełny estońskiej 800m/100g. Nic nie zostało. A szydelko standardowe nr 2 :-)

Link do wzoru wrzuce później, jak wrócę :-) Pozdrawiam  serdecznie :-)

Update...
już wróciłam i oto obiecany link: wzór ten znajdziecie u Marianny Lary. Jak zwykle, mało odpornych ostrzegam, że możliwe jest wystąpienie efektów niepożądanych, w tym zawroty głowy, powstałych z natłoku cudowności... Ale mimo to gorąco polecam :)))

Update2
Załączam fotkę chusty wykonaną w lepszym niż pierwotnie świetle.


środa, 1 maja 2013

Decyzja podjęta

Długo się zastanawiałam, ale podjęłam decyzję. Estońską bluzkę opisywaną w poprzednim poście pozostawiam z krótkim (w okolicach łokcia) rękawie. Pierwszym, chyba decydującym czynnikiem był chyba czynnik praktyczny, gdyż obawiam się, że rękawy mogłyby się zbyt szybko w takiej bluzeczce mi zużyć. Drugim czynnikiem było to, że jakoś nie przemawiał do mnie tak do końca kolorystyczny miszmasz, jaki chciałam poczynić. A trzecim czynnikiem tej decyzji było moje "niechcemisie". Po prostu miałam dość kombinacji.
Zakończyłam, wyprałam, wysuszyłam i popatrzcie tylko:


tył


i zbliżenia



Jak widać powyżej, miałam dziś spory kłopot ze światłem, gdyż co chwilę się zmienia i trudno mi było dostosować ustawienia aparatu...

Ale nie o świetle chciałam powiedzieć, tylko o czymś innym. Pewnie zauważyliście już, że to dzisiejsze na manekinie wygląda jakoś tak inaczej niż ostatnio... I macie rację. Po praniu przeżyłam moment grozy, gdyż bluzeczka ogromnie mi się wyciągnęła i suszenie na płasko tylko w niewielkim stopniu jej pomogło odzyskać pierwotny kształt. Więc zamiast bluzki mam tunikę... :))

Całą tunikę wykonałam z JEDNEGO motka wełny estońskiej (800m/100g), szydełkiem nr 2. I wyrobiłam motek do samiutkiego końca. Nic nie zostało. Splot dość luźny, gdyż obawiałam się, że może się sfilcować. Tymczasem bluzka się rozciągnęła... :))
Ponadto robiłam całość od góry, łącząc elementy w trakcie robienia., dół bluzki i rękawów robiłam na okrągło.

I tak jeszcze muszę się z Wami podzielić moimi przemyśleniami na temat tej wełny estońskiej. Wełna o gramaturze 800m/100g idealnie nadaje się na szydełko, gdyż w dodatku jest dość sztywna i szybko widać kształt. Przeszkadzało mi w niej natomiast spora momentami nierówność nitki, czasem miałam wrażenie że jest niedokręcona, czasem przeciwnie - że jest przekręcona, gdyż potrafiła zwijać się w precelek. Drugą rzeczą, które w niej mnie wkurzały, były wplątane różnorakie farfocle świadczące o zbyt dużej niefrasobliwości prządki przy jej oczyszczaniu. Aż szkoda, bo tak piękne kolory zasługują na dużo więcej.
Natomiast po wypraniu czekała mnie kolejna niespodzianka, gdyż sztywna i nieco sznurkowa wełna zrobiła się bardziej miękka i puchata. I jestem ogromnie ciekawa, jak będzie się zachowywała w noszeniu i kolejnych praniach.
.
Robiłam wg TEGO WZORU znalezionego w albumie Picasa u Marianny Lary. I uwaga! Wchodzicie na własną odpowiedzialność, bo za skutki uboczne nie odpowiadam :))))) Jednym słowem kolejna skarbnica wzorów wszelakich :)) Miłego oglądania :))

niedziela, 28 kwietnia 2013

Niedokończone opowieści...

Okropnie Was zaniedbałam, wiem.. Biję się w piersi i uprzejmie donoszę, że u mnie właściwie wszystko ok, tylko gdzieś tam zagubiłam się w czasie i wciąż odnaleźć się nie mogę.
Mogłabym zrzucać winę na wiosnę i wiosenne porządki, zwłaszcza w ubraniach, albo na wiosnę i zastój twórczy, albo na wiosnę i przyjemność czytania na powietrzu... Ale prawda jest taka, że wszystkie powyższe trzy rzeczy przegrywają z moim zwykłym niezdecydowaniem i brakiem swojego rodzaju pomysłu w celu napisania czegokolwiek. Tej wersji będę się trzymała a teraz pora przejść do opowieści

Pierwszą niedokończoną opowieścią jest chusta


Zrobiona na szydełku. I byłaby już dawno skończona, gdyby nie zabrakło mi nitki i pomysłu, czym by ją przedłużyć. Na razie pozostała niedokończona.


Drugą niedokończoną opowieścią jest taka oto fuksjowa robótka:


Na razie leży, choć ten kawałek na pewno pójdzie do sprucia, ponieważ po przerobieniu takiego kawałka zorientowałam się, że bluzeczka będzie na mnie za wąska. A w cud błyskawicznego schudnięcia nie wierzę...


Trzecią niedokończoną opowieścią jest taka oto robótka na drutach:


Na razie leży i żałośnie popiskuje, tylko dlatego, że w międzyczasie wzięło mnie na szydełko. I tak sobie toto leży i skutecznie blokuje mi druty, na które mam już przewidzianą kolejną robótkę. Obiecuję jednak, że wkrótce skończę ten sweterek, zaraz po tym, jak uporam się z

Czwartą niedokończoną opowieścią:


Projekt się nadal przerabia, chociaż zabrakło mi włóczki na rękawy i po prostu nie mam pojęcia, czy zostawić krótkie, czy dorobić z innej włóczki. Mam z tej włóczki jeszcze kilka innych kolorów, lecz uszykowałam sobie do tej bluzki cieniowany niebieski i tak patrzę na niego i patrzę i patrzę.,.. i ciągle się waham. Gdyby to był kordonek, to zostawiłabym rękawy krótkie, ale to wełna, gryząca jak diabli i bluzeczka jest przeznaczona do noszenia na cienki golfik, więc wolałabym rękaw długi. Decyzje decyzje...

I jest jeszcze jedna niedokończona opowieść, na maszynie do swetrów, lecz jakoś tak zdjęcia zapomniałam zrobić, a teraz jest trochę za ciemno na fotki. Jakoś nie czuję parcia w sobie, żeby tą bluzeczkę skończyć, dlatego tak sobie wisi na igłach i czeka.

Ok, dość już opowieści na dzisiaj, idę sobie poczytać, a Wam udanego wieczoru życzę :))